Sunday, February 9, 2014

[เมื่อฉันไป] Barcamp Songkhla #3

สวัสดี บาร์แคมพ์เปอร์

วันนี้เราไปแจม Barcamp Songkhla 3 ตั้งแต่เช้าเลย
งัวเงียมาก เพราะเมื่อคืนปั่นสไลด์ แถมไอ้เรื่องนี่ปั่นเนี่ยไปตีกันอยู่ในหัวจนนอนไม่หลับเลย -_-

ปีนี้คนเยอะดีจังเลยค่ะ เยอะกว่ารอบที่แล้วมาก มีน้องๆมาร่วมแจมเยอะ
หัวข้อที่นำเสนอก็เจ๋งๆทั้งนั้น


ปีนี้กระแสฮือฮา เค้าว่าเทพมาจากกรุงเทพ เราก็นึกว่าเอ๊ะใคร ที่แท้ก็ +icez wangthammang  นี่เอง เลยได้โอกาสชวนน้องมาพูดแนะนำบาร์แคมพ์กันในช่วงก่อนเริ่ม session พร้อมให้ทุกคนแนะนำตัวกันซักนิด อยู่หาดใหญ่ สงขลากันนี่เอง จะได้รู้จักกันเยอะๆ ^__^

ต้องขอบคุณไอซ์ที่มาช่วยแบบไม่ได้บอกล่วงหน้า แถมส่ง topic พูดตั้ง 2 เรื่อง คนฟังนี่ล้นห้อง :D

งานนี้ ชอบมาก บรรยากาศเป็นกันเองมาก เหมือนคุยกันในวงเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆ 
และที่ชอบมากอีกอย่าง คือ เสื้อที่แจกสวยมาก 
และที่ชอบที่สุด คือ งานนี้ของกินเพียบ เลี้ยงดูปูเสื่อดีสุดๆ ทุกอย่างอร่อย 
ต้องขอบคุณออแกไนเซอร์ที่ทำให้งานออกมาดีมากค่ะ ขอชมจริงๆ ;) 

Wednesday, January 30, 2013

ขึ้นปีที่ 13 แล้วจ้า




แด่เธอ..ผู้ทำให้รักมีมิติ 
ระหว่างเราสองคนไม่มีคำว่าปาฏิหารย์ ไม่มีคำว่าบังเอิญ
ทุกอย่างที่เรามีให้กันคือความตั้งใจล้วนๆ
ขอบคุณทุกๆวันที่เรามีกันและกัน และอีกหลายพันหลายหมื่นวันต่อจากนี้ ♥

Tuesday, October 9, 2012

เมื่อฉันโดนรถเก๋งชนท้าย (อีกแล้ว)

จดๆไว้หน่อยว่าเป็นช่วงซวยซ้ำซวยซ้อน ซวยอะไรไม่รู้ของชีวิต ฮ่าๆ

หลังจากที่วันก่อนเพิ่งโดนกระรอกกัดเหวอะไปนิ้วนึง
วันถัดมา โดนกระถางบาดนิ้ว เหวอะไปอีกนิ้ว
วันถัดมาก็โดนซ้ำ กระรอกกัดเหวอะไปอีกนิ้ว ไม่ซ้ำกันเลย รอบนี้เจ็บแผลมากกก

กลายเป็นว่าตอนนี้แผลเต็มมือ ทำอะไรก็ไม่สะดวก

เมื่อวานยังซวยต่อ ล้วงกระเป๋า อ้าว แม่ง บัตรประชาชนหาย
แค่นั้นไม่พอ ขับรถออกจาก ร.พ. หาดใหญ่.. 
ยังมีป้าที่ไหนไม่รู้ขับมาชนท้ายยังกะรถเบรกแตก

เฮ้ย อะไรมันจะขนาดนั้น

เล่าเหตุการณ์ไว้ซักนิด เราขับออกจากซอย 
ดูรถขวา อ๊ะ ไฟแดง ข้ามไปก่อนครึ่งเลน
ดูรถซ้าย อ๊ะ ฝั่งซ้ายไฟเขียว รอจนรถหมด..
กำลังจะออกรถ โคร่มมม
กระเด็นไปหน้าค่ะ เซๆๆ แต่พอดีว่าฐานแน่น เราเลยไม่ล้ม กระโดดหนีทัน -____-!
ส่วนมอไซค์ก็ล้มมาทับเท้าขวาเราเคล็ดนิดหน่อย

หันไป เฮ้ย ป้าแกยังไม่เบรกรถเลยอะ =____=
พี่วินแถวนั้นก็อย่างไว รีบขับมาดักหน้ารถเก๋งแล้วบอกว่าอย่าหนีนะ จอดๆๆ
แล้วหันมาบอกเราว่า อย่ายกนะน้อง รอตำรวจมา เค้าผิดเต็มๆเลย ประมาณนี้แหละ
โฮฮฮฮฮ ต้องขอบคุณพี่วินมาก เพราะเราคิดว่าเราไม่เป็นไรมากไง กำลังจะยกแล้วเชียว

รออยู่นาน ป้าแกถึงจะลงมา ประโยคแรกก็ถามว่าเรา หนูมัวดูอะไรอยู่คะ ทำไมไม่ออกรถ
เห้ยยยย เราไม่ออกรถนี่ถึงกับต้องชนเราเลยเหรอวะ

แกบอกว่า แกเห็นว่าซ้าย-ขวามันว่างตั้งแต่ในซอยเลยขับออกมาเลย
โหหหห ป้ามองแค่ซ้ายขวา ป้าขับรถไม่มองข้างหน้าเหรอคะ
แถมบอกด้วยนะว่าเห็นเราหันซ้ายหันขวาแล้ว แต่ไม่ออกไปซักที !!

คือ นึกออกไหม ขับออกจากซอย มองซ้ายมองขวา อ๊ะ ว่าง บึ่งมาจะข้ามเลนเต็มที่
งงค่ะ เรางง แกไม่ดูรถด้านหน้าหรือไง -*-

แกก็ไม่ยอมรับนะว่าแกผิด แต่แกบอกแกจะจ่ายค่าซ่อมให้ ก็โอเคละ เราไม่เรื่องมาก
ก็รอคุณตำหนวดมาเป็นพยานหน่อยนึง 
ใครรถติดแถวหน้าร.ร.ท.๕ เมื่อวานก็ขอโทษด้วยนะคะ คุณตำหนวดมาช้าเหลือเกิน
ลำบากต้องเข็นไปอู่ เล่นเอาบังโคลนหลังเราพับเข้าไปใต้ล้อโน่น ขับไปก็ไม่ได้

นี่ก็ซ่อมเสร็จละ ป้าแกไปจ่ายให้ที่ร้านเรียบร้อย ก็ถือว่าพ้นไปเรื่องนึง
แต่นิ้วที่เป็นแผลกะเท้าที่เคล็ดนี่ยังเจ็บอยู่ =____=

ส่วนที่เขียนว่า อีกแล้ว นี่ก็เพราะเมื่อปีที่แล้วเคยจอดรถติดไฟแดง
แล้วพี่กระบะด้านหลังเข้าเกียร์มาชนซะงั้น ซวยมั้ยล่าาาาา 
ที่ซวยกว่านั้น คือ แม่โกรธที่เราทำรถเก๋งป๊าบุบเป็นรอยติ๊ดนึง
เอาแต่พูดว่า ทำไมลูกไม่จอดให้ดี เพราะจอดไม่ดีใช่มั้ย เค้าเลยมาชน
เห้ยย แล้วจอดแบบไหนถึงจะดี จอดแบบไหนเค้าถึงจะไม่มาชนท้ายอะ งง - -! 

Wednesday, August 29, 2012

Happiness is a journey, not a destination


Dance, like no one is watching you.

Love, like you've never been hurt before. 

Sing, like no one can here you.

Work, like you don't need money. 

Live, like heaven is on earth.

-Alfred De Souza-


เพิ่งเคยได้ดู My lovely sum soon 
มีอยู่ตอนหนึ่งก่อนจะจบ นางเอกก็พูดถึงกลอนบทนี้
เลยไปหามาว่าจริงๆแล้วมันเขียนว่ายังไง

บางทีเราก็ลืมไปนะว่าความสุขมันก็อยู่ที่เราเองนี่แหละ 
จะไปแคร์อะไรคนอื่นมากมาย  ✿




Wednesday, August 1, 2012

ลืมเรื่องที่ไม่อยากจำซะเถอะ

มีใครเป็นเหมือนเราบ้างไหมคะ
เวลามีเรื่องดีๆ มีสิ่งดีๆเกิดขึ้น เราก็มีความสุข...
ใจก็คิดว่านี่แหละ ช่วงเวลาแบบนี้แหละควรจะจดจำไว้
นึกถึงทีไรก็มีแต่ความสุข...
แต่ทำม้าย ทำไม ไหงมันดันจำยาก  แถมลืมง่าย
เหมือนมันแค่เหตุการณ์นึงที่เกิดแล้วก็ผ่านไป
แล้วก็มีเหตุการณ์อื่นเกิดขึ้นมาอีก เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ
เวลาอยากจะนึกถึงมันก็แค่ภาพเบลอๆมาปะติดปะต่อกัน
หรือช่วงตื้นตันแว้บนึงที่ผ่านเข้ามา..ยังไม่ทันจะฟินเลย

แต่เวลาเราเจอเรื่องร้ายๆแย่ๆ ทำไมกันน้อ มันฝังใจจริงจัง
เวลามีอะไรมาสะกิดแค่นิดเดียวก็ทำให้คิดถึง

บางทีเราก็คิดนะว่าเป็นเพราะเรามัวแต่ฝังใจกับเรื่องแย่ๆรึเปล่า
ในใจลึกๆก็ยังคิด ยังนึกถึงอยู่
เสียโอกาสที่จะจดจำช่วงเวลาดีๆไปซะอย่างงั้น
ในเมื่อเรื่องแย่ๆยังหักลบเรื่องดีๆในอดีตไปได้
เรื่องดีๆหลังจากนั้นก็ต้องกลบล้างเรื่องแย่ๆได้เหมือนกันล่ะน่าา

เพราะงั้นเราควรจะสร้างช่วงเวลาดีๆ เก็บมันไว้เยอะๆ
บางทีนานๆไปอาจจะทำให้เราลืมเรื่องที่เราไม่อยากจำได้ง่ายขึ้น

พูดง่าย..แต่ทำยาก..เนอะ :D

Tuesday, July 17, 2012

[เมื่อฉันไปบาหลี] บาหลีจ๋า...พี่มาแล้ว ❤

  • ลงเครื่องปุ๊บ เดินตามคนอื่นๆมาจ๊อบพาสปอร์ต อย่าตามฝรั่งนะ เพราะเค้าต้องไปทำ visa on arrival คนไทยไม่ต้องทำ visa เข้าประเทศในอาเซียนนะจ๊ะ แถมๆ พี่ตม.เก๊กมาก -*-
    อ้อ เราเข้าใจผิดว่าซุ้มประตูที่สนามบินที่เค้าชอบถ่ายรูปกันอยู่ด้านนอก ที่แท้อยู่ทางไปจ๊อบพาสปอร์ตนั่นแหละ รีบมากเลยได้รูปมาแบบเบี้ยวๆ - -'
  • เรานัดไกด์เอาไว้แล้ว เดินออกมามองแว้บแรกก็เห็นเลย KHUNNAN ตามด้วย เท็ดดี้ทีม คุณถามเราว่ามีโทรจิตหรือไง คนยืนรอรับเยอะมาก เรามองปุ๊บเจอปั๊บ ฮาา
    คุณไกด์ชื่อ Soma เราเลยถือวิสาสะเรียก พี่ Soma จะเรียกบังก็ยังไงอยู่เพราะเค้านับถือศาสนาฮินดู

    พูดถึงศาสนาฮินดู ที่บาหลี คนส่วนใหญ่ (มากกว่า 80%) นับถือฮินดูนะ นอกนั้นก็มุสลิมกับคริสต์ แต่ฮินดูที่นี่ไม่เหมือนที่อินเดีย เนปาลหรือปากีสถาน พิธีกรรมเค้าเป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่นี่แหละ อย่าแปลกใจถ้านั่งรถผ่านหมู่บ้านแล้วเห็นผู้หญิงเดินเทินตะกร้าใบใหญ่ไป temple หรือบางคนเอาตะกร้าเล็กๆใส่ดอกไม้ ผลไม้มาวางทางเท้าหน้าบ้าน เพราะเค้าจะประกอบพิธีกรรมทางศาสนากันทุกวัน ยิ่งช่วงที่ไปนี่ตรงกับวันสำคัญทางศาสนาเค้าด้วย 
  • อากาศบาหลีไม่ต่างจากที่หาดใหญ่เลย แต่บ้านเราน่าจะร้อนกว่านิดหน่อย พี่โซม่าบอกว่าเราโชคดีมากเพราะฝนไม่ตก ท้องฟ้าแจ่มใสมากกก ก่อนไปเราก็ใจแป้วนิดหน่อยเพราะเช็คเว็บดูก็บอกว่าจะเจอฝน
  • ก่อนไปลุย เราไปแลกเงินกันก่อน พวกเรารีเควสไปเลยว่าจะแลกที่ Central Kuta Exchange พี่ไกด์ก็โอเค แถมบอกว่าร้านนี้ให้เรทดีและน่าเชื่อถือสุดๆ
    ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเคยถือเงินล้าน แลกเงินกองกลางไป 18k ได้มาเกือบๆ 6M รวยในพริบตา โฮะๆ สำหรับใครที่หลงมาอ่านและวางแผนจะไป เราแนะนำว่าให้คุณแลก THB -> USD มาจากไทยนะคะ แล้วมาแลก USD - > IDR ที่บาหลี จะได้เรทดีกว่า และขากลับก็อย่าถือ IDR กลับมาไทยนะ เงิน IDR ที่ไทยแทบไม่มีค่าเลย แลกได้น้อยมาก ให้แลกคืนเป็น USD นั่นแหละ
    มีข้อระวังอีกนิดหน่อย ถ้าถือ USD ไปก็อย่าให้ยับนะ บางร้านเค้าก็ไม่รับแลก และย้ำ!! ว่าแลกปุ๊บให้นับเงินเอง นับต่อหน้าพนักงานนั่นแหละ นับเสร็จถ้าครบก็ไม่ต้องส่งให้เค้านับอีกรอบแล้วนะ ร้านที่ไม่น่าเชื่อถือบางร้านเค้าจะแอบยักเงินออกไปค่ะ อ่านเจอในพันทิปมา โดนกันเยอะ
  • พูดถึงเรื่องเงินๆทองๆ เงิน IDR หรือ รูเปี๊ยะ เนี่ยมีแบงค์หลายขนาดมากกก มีเหรียญด้วยนะเออ ใหญ่สุดที่ได้มาก็แบงค์ 100k เล็กสุดน่าจะ 1000 ละมั้ง ต้องระวังเวลาซื้อของนะ แล้วถ้ามันมีเศษที่จ่ายไม่ลง อย่างหลักร้อยไรงี้ ส่วนใหญ่เค้าจะปัดขึ้นเป็น 1000 เพื่อให้มีเงินทอน จะว่าขาดทุนมั้ยก็ไม่หรอก เพราะค่ามันน้อยมากๆน่ะ
  • มื้อแรกเราก็โดนพี่ไกด์พาไปร้านมะลิโอเล่ ร้านอะไรไม่รู้จำชื่อไม่ได้ละ โดนไกด์หลอกให้ไป เพราะอ่านรีวิวก็โดนพาไปร้านนี้กันหมด แต่รสชาติอาหารก็ไม่ได้แย่นะ ทริกของพวกเรา คือ สั่งกับข้าวแบบเป็นชุดมา แต่สั่งข้าวเปล่าแยก เอามากินกันหลายๆคน ราคาเลยไม่โหดมาก แถมอิ่มกันถ้วนหน้า
  • หลังจากนั้นก็ไปเที่ยวตามที่แพลนไว้ พลาดไปที่นึง คือ Tamun Ayun เพราะเราเสียเวลาตอนทานข้าวกับแลกเงินเยอะไปหน่อย พี่ไกด์เลยให้เลือกว่าจะไปไหนระหว่าง Tamun Ayun กับ Ulun Danu และแน่นอน เราเลือกไป Temple on the lake ... ไม่ผิดหวังจริงๆนะ
  • คืนแรก พักที่ Tegal Sari ดีกว่าที่คิดไว้เยอะมาก พนักงานเป็นกันเอง บริการดี อาหารเช้าอร่อย มีสระว่ายน้ำ มี wifi เราว่าคุ้มกับค่าที่พักที่จ่ายไปมากๆเลย
  • คืนแรกไปจัดหนักกันที่ร้าน Dirty Duck ร้านดัง หนักจริงเพราะกินแพง ฮ่าๆ เป็ดกรอบมาเป็นตัวๆเลย เราว่าแปลกดี เพราะมันกินได้ทั้งตัวเลย แต่ถามเรา เราว่ารสชาติอาหารก็งั้นๆ ไม่ได้ดีอู้ว้าวอะไร มื้อเช้าที่ tegal sari ยังน่าประทับใจกว่า -____-!
  • ใครอยากดูรูปก็กดไปนี่เลย  :D

ปล. ดองไว้นานมาก เขียนได้วันละข้อ สองข้อ รอติดตามกันตอน II นะ >. < 

Tuesday, July 10, 2012

ต้อนรับสมาชิกใหม่ Pana GF2

โฮะๆ คิดกันไว้นานแล้วว่าน่าจะมีกล้องเล็กอีกซักตัวไว้ถ่ายเวลาที่ไม่สะดวกเอากล้องใหญ่ไปไหนมาไหน แล้วก็มาโป๊ะเชะ เจอ GF2 ลดราคาแลกแต้ม The 1 Card ที่ Power Buy จนได้ จะว่าไปมันก็รุ่นเก่าไปแล้วละนะ แต่มันก็ถ่ายรูปสวยได้เหมือนกันละน่าาา ส่วนรุ่นใหม่ๆก็แพงเกิ๊น

จริงๆเงินเก็บก็โล่งกระเป๋าไปตั้งแต่ต้นเดือนที่แล้ว เพราะขึ้นบางกอกติดๆกันสองเดือนแล้ว แต่ก็นะ ความอยากได้มันบดบัง คุณไปสอยมาจนได้ มาพร้อมเลนส์แพนเค้ก 14 f2.5 ที่ 9.9k
....เราห้ามแล้วจริงๆนะ >___<

เอามากดๆได้สองสามช็อตชักติดใจ รู้งี้เก็บตังซื้อนานแล้ว แต่ถ่ายๆไปก็ชักตะหงิดๆ
เอ๊.. แค่แพนเค้กคงไม่พอแล้วมั้ง ก็มันซูมไม่ได้นี่นา ฮ่าๆๆ... แต่นะต้องยั้งใจไว้ก่อนๆ
เล็ง 14-42 ไว้ ตอนนี้เก็บตังไปก่อนเพลินๆ :D

เอารูปมาอวดหน่อยนะ >. <

  P1000041